Jan Schoonhoven

Jan J. Schoonhoven (1914–1994) was een beeldend kunstenaar die deel uitmaakte van de Nederlandse Nul-beweging. Schoonhoven studeerde van 1930 tot 1934 aan de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij werkte van 1946 tot 1979 bij de Centrale Afdeling Gebouwen van de PTT. Het kunstenaarschap van Schoonhoven speelde zich af in de avonduren en de vrije weekenden.
Samen met de kunstenaars Armando, Henk Peeters, Jan Henderikse richtte hij in de jaren zestig de Nulgroep op. De kunstenaars streefden naar een objectieve kunst  die van elke emotionele waarde werd ontdaan en waarin de aanwezigheid van de kunstenaar als persoon was uitgewist.
Schoonhoven maakte aan het begin van zijn loopbaan vooral abstracte tekeningen en aquarellen. Vanaf 1955 ontstonden monochrome witte reliëfs. Hij gebruikte voor zijn kunstwerken de materialen karton, papier-maché en en latexverf. De voorstellingen ontstonden volgens geometrische principes en de kunstwerken kregen geen titels maar een volgnummer. Vanaf 1978 ontstonden veel tekeningen: met lijnen, punten en arceringen tekende Schoonhoven deels expressief aandoende, haast kalligrafische, pen- en penseeltekeningen.